گذرى بر زندگى امام دوازدهم حضرت مهدى ( ع )
ويژگيهاى زندگى حضرت مهدى ( ع )
مقام امامت بعد از امام حسن عسكرى ( عليه السّلام ) به پسرش ( حضرت مهدى ( عليه السّلام ) ) همنام و هم كنيهء رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) رسيد و امام حسن عسكرى ( عليه السّلام ) در ظاهر و باطن ، فرزندى جز او ( يعنى حضرت مهدى ( عليه السّلام ) ) نداشت و او را غايب و مخفى ، بجاى گذارد . ( چنان كه در قسمت آخر حالات امام حسن عسكرى ( عليه السّلام ) خاطرنشان شد ) .
حضرت مهدى ( عليه السّلام ) در شب نيمهء شعبان سال 255 هجرى ( در شهر سامرّا ) به دنيا آمد ، مادرش « امّ ولد » بود به نام « نرجس » ( دختر يشوعا از ذريهء شمعون يكى از حواريون حضرت عيسى ( عليه السّلام ) بود ) حضرت مهدى ( عليه السّلام ) هنگام وفات پدرش ، پنج سال داشت ، خداوند به او در همان سن و سال ، حكمت و مقام قضاوت را عنايت فرمود و او را نشانه و حجّت جهانيان قرار داد ، خداوند به او ( در كودكى ) حكمت آموخت چنان كه به حضرت يحيى ( عليه السّلام ) در زمان كودكى حكمت آموخت . « 1 »
هامش
( 1 ) - چنان كه در آيهء 12 از سورهء مريم مىخوانيم ، خداوند مىفرمايد :يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ؛« اى يحيى ! كتاب خدا را با قوّت بگير و ما حكمت را در كودكى به او داديم » .