فِيها حُسْناً . . . .
« 1 »
اى پيامبر ! بگو من پاداشى براى رسالت نمىخواهم ، مگر دوستى در حق خويشاوندان و هركه نيكى كند ، بر نيكى او بيفزاييم » .
منظور از « حسنه » ( نيكى ) در اين آيه ، دوستى ما خاندان است و سپس ( سخنرانى را به پايان رساند و ) نشست .
بيعت مردم با امام حسن ( ع )
پس از خطبهء امام حسن ( عليه السّلام ) عبد اللّه بن عبّاس پيش روى آن حضرت ايستاد و خطاب به مردم گفت : « اى مردم ! اين ( اشاره به امام ) پسر پيامبر شما و وصىّ امام شماست ، با او بيعت كنيد » .
مردم به اين دعوت ، پاسخ مثبت دادند و گفتند : « به راستى او ( امام حسن ) چقدر در نزد ما محبوب است و چقدر حقّ او بر ما واجب مىباشد و با آن حضرت به عنوان خلافت بيعت كردند » .
و اين جريان در روز جمعه 21 ماه رمضان سال چهل هجرت ( در كوفه ) واقع شد .
آنگاه امام حسن ( عليه السّلام ) به تعيين استانداران و كارگزاران پرداخت و فرماندهان را نصب نمود و عبد اللّه بن عبّاس را ( براى استاندارى بصره ) به بصره فرستاد و شؤون كشور اسلامى را تنظيم نموده و زير نظر گرفت .
اعدام دو جاسوس معاويه و نامهء امام حسن ( ع ) به او
هنگامى كه خبر شهادت امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) به معاويه ( كه در شام بود ) رسيد و همچنين به او خبر رسيد كه مردم با پسر على ، امام حسن ( عليهما السّلام ) بيعت كردهاند ، دو مرد را به عنوان جاسوس به طور مخفى براى گزارش اطلاعات به كوفه و بصره فرستاد ، مردى
هامش
( 1 ) - سورهء شورى ، آيهء 23 .