يكى از آن سه نفر ، « عبد الرّحمن بن ملجم » بود ، كه از طايفه « تجيب » « 1 » و از قبيلهء مراد به شمار مىآمد .
دوّمين نفر ، حجّاج بن عبد اللّه صريمى بود كه با لقب « برك » خوانده مىشد ، و سوّمى « زادويه » نام داشت كه غلام بنى عنبر بود .
ابن ملجم گفت : من على عليه السّلام را مىكشم .
برك گفت : من معاويه را مىكشم .
زادويه گفت : من عمرو بن عاص را مىكشم .
آنها با هم قرار گذاشتند تا توطئهء خود را در شب 19 ماه رمضان - و به قولى در شب 21 ماه رمضان - اجرا سازند .
2 - گفتگوى ابن ملجم با قطّام
عبد الرّحمن بن ملجم مرادى به سوى كوفه براى قتل على عليه السّلام روانه شد . وقتى كه به كوفه رسيد ، به خانهء دختر عمويش « قطّام » « 2 » وارد گرديد . قطّام كسى بود كه حضرت على عليه السّلام در جنگ نهروان پدر و برادر او را كشته بود ، و در زيبائى چهره نظير نداشت . وقتى ابن ملجم او را ديد ( دلباختهء او شد و ) از او خواستگارى كرد .
قطّام گفت : « من بدون قرار داد مهريّه ، ازدواج نمىكنم » .
هامش
( 1 ) جوهرى در كتاب صحاح مىنويسد : « تجوب » قبيلهاى از تيرهء « حمير » هم سوگندهاى قبيله مراد هستند ، و ابن ملجم از اين قبيله است . كميت [ شاعر اهل بيت عليهم السلام ] مىگويد :الا انّ خير النّاس بعد ثلاثة * قتيل التّجوبى الّذى جاء من مصر: « آگاه باش ، بهترين مردم بعد از آن سه نفر كشتهشدهء تجوبى است كه از مصر آمد » .
« تجيب » طايفهاى از قبيلهء كنده است .
صاحب قاموس در اين مورد سخنى دارد كه نيازى به ذكرش نيست ( مؤلّف ) .
( 2 ) و در بعضى از عبارات « قطّامه » ذكر شده است .