در اين هنگام من و آن بانو ، غرق سرور و شادى شديم ، از اينكه چنان دليل و معجزهء نشانهء صدق ديديم ، و از شوق و شعف ، مدهوش گشتيم .
ابو على بغدادى بعد از بيان اين ماجرا ، گفت : « خدا را گواه مىگيرم كه اين ماجرا را بدون كم و زياد ، نقل نمودم ، و سوگند به دوازده امام عليهم السّلام ياد كرد كه در اين نقل ، راست مىگويد ، و آن را هيچگونه كم و زياد نكرده است .
5 - به وجود آمدن دو پسر براى ابن بابويه ، به دعاى امام زمان عجّل اللّه فرجه
شيخ طوسى ( ره ) به اسناد خود از « ابن سورهء قمّى » از جماعتى از بزرگان قم ، نقل مىكند : علىّ بن حسين بن موسى بن بابويه [ پدر شيخ صدوق ، معروف به ابن بابويه كه در قم مدفون است و داراى بارگاه مجلّل مىباشد ] با دختر عمويش ، دختر محمّد ابن موسى بن بابويه ازدواج كرد ، ولى از او داراى فرزند نشد ، نامهاى براى شيخ أبو القاسم ، حسين بن روح ( سوّمين نايب خاص امام زمان عجّل اللّه فرجه ) نوشت ، كه از حضرت مهدى عجّل اللّه فرجه بخواه براى من دعا كند كه صاحب فرزندى فقيه شوم .
جواب آمد : « تو از اين زن داراى فرزند نمىشوى » و به زودى كنيزى از اهل ديلم در اختيار تو قرار مىگيرد ، و از او داراى دو پسر فقيه خواهى شد » .
ابن سوره مىگويد : على بن بابويه قمّى ( ره ) از آن زن ديلمى ، داراى سه پسر شد ، دو نفر از آنها به نام محمّد ( شيخ صدوق ) و حسين ، فقيه زبر دست شدند ، و آن چنان داراى حافظهء قوىّ گشتند ، كه هيچكس از اهل قم ، چنين حافظهاى نداشت ، آنها برادرى به نام حسن داشتند كه دوّمين پسر ابن بابويه بود . او منزوى بود و به عبادت و راز و نياز اشتغال داشت ، ولى فقيه نبود .
ابن سوره مىگويد : هر زمان محمّد و حسين ( دو فرزند ابن بابويه ) چيزى روايت مىكردند ، مردم از حافظهء عجيب آنها تعجّب مىنمودند ، و به آنها مىگفتند :
« اين خصوصيّت ، مخصوص شما است كه در پرتو دعاى امام زمان عجّل اللّه فرجه