نگاهى بر عبادات و ساير اخلاقيّات امام كاظم عليه السّلام
امام كاظم عليه السّلام عابدترين ، فقيهترين ، سخاوتمندترين مردم عصرش بود ، و از همهء مردم كريم النّفستر ( بلندنظرتر ) بود .
روايت شده : آن حضرت ، نماز شب را مىخواند ، و آن را به نماز صبح متّصل مىكرد ، سپس تا طلوع خورشيد ، به تعقيب نماز اشتغال داشت ، و بعد به سجده مىرفت ، و سر از سجده و حمد خدا در سجده بر نمىداشت تا نزديك ظهر فرا مىرسيد ، و بسيار دعا مىكرد و مىگفت :
اللّهمّ انّي أسألك الرّاحة عند الموت ، و العفو عند الحساب
: « خدايا ! از درگاهت ، استراحت هنگام مرگ ، و عفو هنگام حسابرسى را درخواست مىكنم » .
و اين دعا را بسيار تكرار مىكرد .
و يكى از دعاهاى آن حضرت ، اين بود :
عظم الذّنب من عبدك ، فليحسن العفو من عندك
: « گناه از بندهات بزرگ شد ، پس عفو از پيشگاهت ، نيكو و زيبا خواهد شد » « 1 » .
هامش
( 1 ) با اينكه امامان معصوم عليهم السّلام ، مصون از گناه بودند و هرگز گناه نمىكردند ، اقرار آنها به گناه ، در دعاى فوق و دعاهاى ديگر را مىتوان از جهات مختلف توجيه كرد :
1 - حسنات نيكان ، گناهان مقرّبان است ، زيرا كوچكترين عدم توجّه مقرّبان از خدا ، در نزد آنها ، گناه است .