: « هر چه مردم گناهان ( جديدى ) كه قبلا آن را نمىدانستند ، انجام دهند ، خداوند از بلاهاى ( جديدى ) را كه قبلا آن را در عداد بلا نمىشمردند ، براى آنها پديد مىآورد » .
7 - تعجّب الجاهل من العاقل ، اكثر من تعجّب العاقل من الجاهل
: « تعجب و شگفتى نادان از شخص صاحب عقل ، بيشتر از تعجّب صاحب عقل از جاهل است » [ هرگاه عاقل ، كار زشتى انجام دهد ، جاهل از كار او تعجّب مىكند ، و اين تعجّب از تعجّب عاقل به كار زشت جاهل ، بيشتر است ، زيرا از عاقل ، توقّع بيشتر است كه كار زشت نكند ] .
8 - المصيبة للصّابر واحدة ، و للجازع اثنتان
: « مصيبت براى صبركننده ، يكى است ، ولى براى انسان بىتاب دو مصيبت است » [ يكى خود مصيبت ، دوم مصيبت از دست دادن ثواب آن ] 9 - يعرف شدّة الجور من حكم به اليه
: « سختى ظلم را آن كس ( خوب ) مىشناسد كه در مورد او حكم به جور و ظلم صادر شده است » .
10 - و اللّه ينزل المعونة على قدر المئونة ، و ينزل الصّبر على قدر المصيبة ، و من اقتصد و قنع بقيت عليه النّعماء ، و من بذّر و اسرف ؛ زالت عنه النّعمة ، و اداء الامانة و الصّدق ؛ يجلبان الرّزق ، و الخيانة و الكذب يجلبان الفقر و النّفاق ، و اذا اراد اللّه بالنّملة شرّا نبت لها جناحين فطارت ، فاكلها الطّير
: « سوگند به خداوند ، كمك و مساعدت ، به اندازه و به قدر هزينه زندگى نازل مىشود ، و صبر به اندازه مصيبت فرود آيد ، پس كسى كه [ در مصرف مخارج زندگى ] ميانه روى كند ، و قناعت نمايد ، نعمتها براى او باقى مىماند ، و كسى كه بريز و بپاش و اسراف ورزد ، نعمت از او نابود مىگردد ، امانتدارى و راستگوئى موجب جلب رزق و روزى مىگردند ، خيانت و دروغگوئى موجب فقر و نفاق مىشوند ، و هرگاه خداوند شرّ مورچهاى را بخواهد ، دو پر در بدن او مىروياند ، او پرواز مىكند ، و پرنده در هوا او را مىخورد » .
أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 288
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٢٨٨