و قدرتت ، از شرّ منصور ، كفايت فرما » .
يكى ديگر از فرازهاى دعاى امام صادق عليه السّلام اين بود :
اللّهمّ انت تكفى من كلّ شيء ، و لا تكفى منك شيء
: « خدايا ، تو بر هر چيزى كفايت مىكنى ، ولى هيچ چيز كفايت تو را نكند » .
6 - دعائى كه خشم شديد منصور را فرونشانيد
يكى ديگر از دعاهاى امام صادق عليه السّلام اين بود : آن هنگام كه منصور ، او را احضار كرد ، و هنگامى كه چشمش به آن حضرت افتاد ، گفت : « خدا مرا بكشد اگر تو را نكشم ، آيا به پادشاهى من طعن زده و بدىها و مشكلات مىآفرينى ؟ » .
ربيع ( دربان ) مىگويد : ديدم آن حضرت هنگام ورود بر منصور ، لبهاى خود را حركت مىداد ، و هرگاه چنين مىكرد ، از شدّت خشم منصور كاسته مىشد ، تا اينكه منصور او را نزديك خود برد به طورى كه از او خشنود شده بود .
هنگامى كه امام صادق عليه السّلام از نزد منصور ، بيرون آمد ، همراهش رفتم ، و عرض كردم : « هنگام حركت دادن لبهايت ، چه مىگفتى به طورى كه خشم شديد منصور فرو نشست » ، فرمود : « دعاى جدّم حسين عليه السّلام را مىخواندم » .
عرض كردم : قربانت گردم ، آن دعا ، چه بود ؟
فرمود : اين دعا بود :
يا عدّتى عند شدّتى ، و يا غوثى فى كربتى ، احرسنى بعينك الّتى لا تنام ، و اكنفنى بركنك الّذى لا يرام
: « اى ياور من در سختيهايم ، اى پناه من در اندوهم ، با آن چشمت كه دچار خواب نشود مرا نگهدار ، و با آن ركن آسيبناپذيرت مرا در پناه خود بگير » .
ربيع مىگويد : « اين دعا را حفظ كردم و هنگام هر پيشامد سخت و رنجآورى ، آن را خواندم ، ناراحتيهايم به شادى مبدّل شد » .