پارهاى از گفتار دلنشين امام باقر عليه السّلام
1 - الكمال كلّ الكمال : التّفقّه فى الدّين ، و الصّبر على النّائبة و تقدير المعيشة : « كمال ، همهء كمال ، عبارت است از : شناختن دين ، و استقامت در مصيبتهاى وارده ، و اندازهگيرى معاش زندگى » [ سنجش دخل و خرج ، و رعايت حدّ اعتدال ] .
2 - من لم يجعل اللّه له فى نفسه واعظا ، فانّ مواعظ النّاس لن تغنى عنه شيئا : « كسى كه خداوند براى او در وجود او ، واعظى قرار نداده است ، موعظههاى ديگران به حال او سودى نخواهد بخشيد » .
3 - كم من رجل لقى رجلا فقال اكبّ اللّه عدوّك ، و ماله من عدوّ الّا اللّه : « چه بسيار مردى كه با مرد ديگر ملاقات كند و به او ( به عنوان دعا ) مىگويد :
خداوند دشمنت را سرنگون كند ، در صورتى كه او دشمنى جز خدا ندارد ! » .
4 - ما عرف اللّه من عصاه
: « خدا را نشناخت ، آن كس كه او را نافرمانى كند » .
و اين دو شعر را خواند :
تعصى الاله و انت تظهر حبّه * هذا لعمرك فى الفعال بديع
لو كان حبّك صادقا لأطعته * انّ المحبّ لمن يحبّ مطيع
: « تو نافرمانى خدا مىكنى و در عين حال اظهار دوستى با او مىنمائى ، به جانب سوگند ، اين كار در ميان كارها ، چيز تازه است » .
اگر تو در دوستى خود صداقت داشتى ، او را پيروى مىكردى ، همانا دوست