فقراء پناه مىداد ، و از عطا و بخشش به برادران و آنان كه به سويش رو مىآوردند ، و كسانى كه اميد احسان از او داشتند ، رنجيده و خسته نمىشد .
آن حضرت از پدرانش نقل كرد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود :
اشدّ الاعمال ثلاثة : مواساة الاخوان فى المال ، و انصاف النّاس من نفسك ، و ذكر اللّه على كلّ حال
: « دشوارترين كارها ، سه كار است : 1 - هميارى ايثارگرانه با برادران در صرف ثروت 2 - رعايت انصاف با مردم ، از جانب خود 3 - ياد خدا در هر حال » .
روايت شده : آن حضرت مىفرمود :
ما شيب شيء بشيء ، احسن من حلم بعلم
: « هيچ چيزى با چيز ديگر ، مخلوط نشد كه زيباتر از مخلوط شدن حلم با علم باشد » .
جاحظ در كتاب « البيان و التّبيين » مىنويسد : امام باقر عليه السّلام صلاح تمام شئون دنيا را در دو كلمه جمع كرده و مىفرمايد :
صلاح جميع المعايش و التّعاشر ملأ مكيال : ثلثان فطنة و ثلث تغافل : « صلاح و نيكى همهء زندگىها و معاشرتها ( همچون ) پرى گنجايش يك ظرفى است ، كه دو سوّم آن ، هوشيارى و زيركى است ، و يك سوّم آن چشمپوشى و گذشت است » .
حسن خلق امام باقر عليه السّلام
روزى يك نفر نصرانى ، به امام باقر عليه السّلام ( جسارت كرد و ) گفت : انت بقر : « تو گاو هستى » .
در جواب فرمود : انا باقر : « من باقر هستم » .
نصرانى گفت : تو پسر زن آشپز هستى ! » .
امام باقر عليه السّلام فرمود : « آشپزى شغل مادرم است » .
نصرانى گفت : « تو پسر كنيز سياه ، زنگى و بدزبان هستى » .
امام باقر عليه السّلام فرمود : « اگر اين نسبتهائى كه به مادرم دادى ، راست