مىكنم . بدانيد كه هيچكس نجات نيابد جز كسى كه از خدا پيروى كند ، و به هلاكت نمىرسد جز كسى كه از پيروى خدا سرپيچى نمايد . و به ريسمان خدا كه همان قرآن ، كتاب عزيز خدا است چنگ بزنيد ، كتابى كه از هيچ سو باطل به او راه نيابد ، و از جانب خداى حكيم و ستوده نازل شده است » .
سپس به امام حسن عليه السّلام فرمود : « تو ولىّ امر بعد از من هستى ، اگر قاتل مرا بخشيدى كه هيچ ، و اگر كشتى ، بجاى يك ضربت كه بر من زده ، يك ضربت بر او بزن ، حتما از « مثله » ( قطع اعضاى او ) بپرهيز ، زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از « مثله » - گرچه مثله كردن سگ گزنده باشد - نهى فرمود . و بدان كه حسين عليه السّلام با تو با هم صاحب خون هستيد [ و در كشتن قاتل من شريك مىباشيد ] خداوند متعال حسين عليه السّلام را همانند تو بر قاتل من مسلّط نموده است .
همانا ابن ملجم يك ضربت به من زد ، كارگر نشد ، دوباره شمشير زد ، كارگر شد « 1 » اگر ضربتى بر او زدى كه كارگر شد كه هيچ ، و گرنه به برادرت حسين عليه السّلام امر كن تا بر اساس حقّ ولايتى كه دارد ضربت ديگرى به او بزند ، و آن شمشير كار او را به پايان مىرساند . همانا مقام امامت پس از تو از آن حسين عليه السّلام است ، و در ميان فرزندان او تا روز قيامت جريان دارد ، و بپرهيز كه به خاطر من ، غير از قاتل مرا بكشى ، چرا كه خداوند مىفرمايد :
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى *
: « هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را به دوش نمىكشد » « 2 » .
13 - وصيّت ديگر على عليه السّلام و چگونگى خاكسپارى آن حضرت
شيخ مفيد ( ره ) و . . . روايت مىكنند : هنگامى كه امام على عليه السّلام در
هامش
( 1 ) از اين عبارت فهميده مىشود كه ابن ملجم دو بار بر فرق همايون على عليه السّلام ضربت زده است ، و دوّمى موجب شهادت آن حضرت شده است ( مترجم ) .
( 2 ) انعام - 166