مركز جهان اسلام بماند و پس از آن نيز تا به روزگار ما از نام و آوازهاى بلند و درخشان برخوردار باشد .
شرايطى كه بغداد در آن پىريزى شد نقش و سرنوشت بعدى اين شهر را رقم زد . اعضاى خاندان جديد خلافت كه از بازماندگان عباس ، عموى پيامبر ، بودند و جزء « خاندان پيامبر » محسوب مىشدند ، به هنگام پيروزى سپاهيان عباسى ، در شهر كوفه كه به دشمنى با امويان شهرت داشت ، مخفيانه زندگى مىكردند و در اينجا بيش از محل سكونت قبلى خود در حميمه ، در ساحل بحر الميّت ، احساس امنيّت مىكردند . بنابراين در كوفه بود كه سفّاح خليفهء جديد رسما به خلافت نشست و نخستين خطبهء خود را ايراد كرد امّا در اين نواحى قصرى كه به حق شايستگى عنوان اقامتگاه خليفه جديد را داشته باشد وجود نداشت . لذا سفّاح به دلايلى كه هيچجا ذكر آن نيامده ولى به يقين يكى از آنها گريختن از منطقهء سلطهء بعضى از هواداران غيرقابل اعتماد خودش بوده است ( چنان كه مىدانيم ابو مسلمهء وزير در آغاز كوشيده بود كه خلافت را به يكى از علويان منتقل كند ) ، با خاندان و ملازمانش به شهر انبار كه ساكنانش بيشتر مسيحى بودند نقل مكان كرد و شايد در همين شهر هم بناى قصرى را براى اقامت خود شروع كرده باشد . پس از او برادر و جانشيناش منصور احتمالا وقتى به كوفه بازگشت در مجموعه سراهاى باشكوهى كه به هاشميّه معروف بود سكونت گزيد .
امروزه از اين مجموعه هيچ اثرى بر جاى نمانده است و محل دقيق آن نيز شناخته نيست و خليفه نيز هيچگاه در آنجا به گونهء مستمر اقامت نداشته است زيرا زمانى كه سردار مقتدر ايرانى ابو مسلم را به حضور خواند و قصد داشت خود را از شر وجود او خلاص كند در مدائن ، در
بغداد ( چند مقاله در تاريخ و جغرافياى تاريخى) (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: اسماعيل دولتشاهى
ص١٠٦