است كه به سختى جلو پايم را مىبينم . به همين علت نتوانستم مسير بين راه را بررسى كنم . جلگه كوهدشت را در محلى بنام گردنه گنداوه 116 واقع در سر خدم لكى 117 پشت سر گذاشتيم . در اين گردنه راه كاملا باريك و بتدريج سرازير مىشود . در ساعت 11 از دره گذر كرده وارد جنگلى از درختان بلوط شديم و سپس در ساعت 12 به دشت كيشمهر 118 رسيديم . دشت كيشمهر كاملا بىآب است و فقط يك چشمه كوچك در جنوب آن يافت مىشود .
اين دشت بر خلاف كوهدشت پست و بلند دارد و تا حدى از درختان بلوط پوشيده است . جاده معمولى از اينجا ببعد از طريق گرمهى 119 ادامه مييابد ولى ما براى تهيه كاه و جو به طرف مال شخصى بنام ميرزا على حركت كرديم ( تهيه كاه و جو در مسير اين جاده در اين موقع از سال دشوار است . ) به مسير خود در امتداد كيشمهر ادامه داده از قله گدوك ويون 120 گذشتيم . ريزش برف ادامه دارد و جاده كاملا باريك است بطوريكه مجبور شديم قسمتى از آن را پياده و از روى چهار اينچ برف راهپيمائى كنيم .
از اين قله دورنماى جلگه هليلان و رود كرخه كاملا پيداست . در ساعت 45 / 4 بعدازظهر به ته دره رسيديم . در تمام دشت سياه چادر به چشم نميخورد ، از اينرو به طرف گنبد شاهزاده احمد يعنى محلى كه سادات ( متولى گنبد ) بسر مىبرند رفتيم . استراحت مختصرى كرديم و بدشوارى مقدارى كاه و جو بدست آورديم .
28 ژانويه
ساعت 9 صبح حركت كرديم . جاده از ميان دره هليلان و به سمت شمال ادامه مييابد . اين ناحيه حاصلخيز است و در سال سه نوبت محصول ذرت برداشت ميكنند . در حدود هفت يا هشت سال است كه به علت هجوم ملخ گندم كاشته نمىشود .
محل عبور از رود سيمره در فاصله 2 / 1 1 مايل از گنبد ( شاهزاده محمد ) قرار دارد . در اين محل عمق آب 2 / 1 2 پا است ولى با اينحال راهنما لازم است . در شمال رودخانه چند گودال متعفن وجود دارد كه بوى سولفور هيدروژن از آنها برميخيزد .
پس از طى مسافتى به پله هبوت 121 كه مرز بين هليلان و