تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 854

مساهمون:

ص٨٥٤
رسيده درست باشد بي شك شتر خانه وبند كفشت از تو بهتر است ) ! ( 1 ) وچگونه غاصبان مىپسندند كه مردى حاكم آنها باشد كه مى گويد : ( 3 ) ( به خدا سوگند اگر شب را تا به صبح بيدار بر روى خار سعدان به سر برم ، يا مرا در غل وزنجير به روى زمين كشند نزد من محبوب تر از آن است كه روز قيامت خدا ورسول را در حالي ديدار كنم كه به برخى از بندگان ستم نموده واز كالاى ناچيز دنيا چيزى غضب نموده باشم ) ! ( 3 ) 9 - رزين گويد : در وضو خانه كوفه وضو مى گرفتم كه مردى از راه رسيد كفش ها را از پا در آورد وتازيانه خود را روى آن نهاد ونزديك آمده وبا من مشغول وضو گرفتن شد ، من تنه اى به أو زدم كه با دست زمين خورد ، برخاست ووضوى خود را تمام ساخت ، پس از اتمام وضو با تازيانه سه بار بر سر من زد وسپس گفت : مبادا كسى را تنه زنى وعضوى از أو بشكند كه غرامت پردازى . پرسيدم : اين مرد كيست ؟ گفتند : اميرمؤمنان است ، رفتم كه از حضرتش پوزش طلبم رفت وبه من توجهى ننمود . ( 4 ) اين خبر گرچه نص در اين باب نيست ولى مناسبت دارد زيرا چنين مى رساند كه آنچه در نظر علي عليه السلام مهم است احياء دين است گرچه در اين راه دچار رنج ومشقت گردد . 10 - علامه مجلسي رحمه الله گويد : اميرمؤمنان علي بن أبي طالب عليه السلام برخى از مأموران انتظامى خود را براي دستگيرى لبيد عطاردى فرستاد ، آنان أو را دستگير نموده ودر راه بر مسجد سماك عبور كردند ، نعيم بن دجاجه اسدى برخاست و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة ، نامه 71 . ( 2 ) - همان ، خطبه 222 . ( 3 ) - الامام على صوت العدالة الانسانية 4 / 9601 . ( 4 ) - وسائل الشيعة 18 / 583 .