را شاذ نمى دانستند وشيخ مدعى وضع وجعل آنها نبود ، امكان داشت به
مضمون اين أحاديث مرسل كه شهادت به ولايت وامامت است التزام جست به
دليل قاعده تسامح . . . پس سزاوارتر آن است كه به ولايت واميرمؤمنان بودن
علي عليه السلام گواهى داد به قصد امتثال عموماتى كه دليل بر استحباب آن است نه به
قصد آن كه جزء اذان باشد . ( 1 )
8 - سيد بزرگوار علامه سيد شرف الدين عاملي رحمه الله در كتاب گران قدر النص
والاجتهاد ( ص 243 ) گويد : ومستحب است صلوات فرستادن بر محمد وآل
محمد صلى الله عليه وآله وسلم پس از ذكر نام آن حضرت ، چنان كه مستحب است كامل ساختن
شهادت به توحيد ونبوت را با شهادت به ولايت الهى واميرمؤمنان بودن براي
علي عليه السلام در اذان واقامه . وكسى كه آن را حرام وبدعت دانسته به خطا وبيراهه
رفته است ، زيرا هر اذان گويى در اسلام پيش از اذان كلماتي مى گويد وآن را به
اذان وصل مى كند مانند : وقل الحمد لله الذي لم يتخذ ولدا . . . ( 2 ) ومانند آن ، ونيز
كلماتي را به آن ملحق مى كند مانند : الصلاة والسلام عليك يا رسول الله ومانند
آن ، در حالي كه اينها از شارع درباره اذان نرسيده ولى گفتن آن بدعت نيست
وقطعا حرام نمى باشد ، زيرا گويندگان اذان آن را جزء فصول اذان نمىشمارند
وتنها از آن جهت مى گويند تا به أدله عامي كه شامل آن هم مى شود عمل كرده
باشند . شهادت به ولايت علي عليه السلام نيز پس از شهادتين در اذان اين چنين است ، زيرا
اين عمل به أدله عامي است كه شامل آن نيز مى گردد ، علاوة آن كه گفتار كوتاه از
نوع گفتار آدميان اذان واقامه را باطل نمى كند وگفتن آن در اثناى اذان حرام
نيست ، پس اين بدعت وحرام از كجا پيدا شد [ اگر گفتن آن به قصد جزئيت
هامش
( 1 ) - مصباح الفقيه ، جزء صلاة / 221 .
( 2 ) - سوره ء اسراء / 111 .