فرمود : هر گاه يكى از شما گواهى به توحيد ونبوت داد بايد بگويد : على
أمير المؤمنين ولى الله ) . واين گونه اضافه ضررى به موالات وترتيب ميان فصول
اذان نمى رساند ، بلكه مانند صلوات فرستادن بر محمد صلى الله عليه وآله وسلم است هنگام شنيدن
نام آن بزرگوار . . . واگر اتفاق وقبول أصحاب بر عدم جزئيت آن ( در اذان ) نبود
ممكن بود ادعاى جزئيت آن نمود ، بر اين مبنى كه دليل عام صلاحيت بر مشروع
بودن حكم خاص را دارد . ( 1 )
4 - محدث قمى رحمه الله گويد : ( علامه حلى در منتهى گويد : اما روايت شاذى كه
رسيده در گفتن : ( أن عليا ولى الله ، وآل محمد خير البرية ) بر آن اعتمادي نيست .
آرى در حديث امام صادق عليه السلام وارد است كه : هر گاه يكى از شما گفت : ( لا إله الا
الله ، محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم ) پس بگويد : ( على أمير المؤمنين ( ولى الله ) ، واين
حديث دلالت دارد بر استحباب گفتن آن به طور عموم واذان يكى از
آنجا هاست . ( 2 )
5 - آية الله حكيم رحمه الله گويد : مانعى ندارد شهادت به ولايت در اذان به قصد
استحباب مطلق . ( وپس از استناد به حديث بالا كه در احتجاج طبرسى است ،
گويد ) بلكه اين شهادت در اين روزگاران از شعارهاى ايمان به شمار رفته ورمز
تشيع است ، واز اين جهت شرعا راجح است ، بلكه گاهى واجب مى شود . ( 3 )
6 - صاحب رياض گويد : بلكه از پاره اى اخبار ، استحباب شهادت به ولايت
بعد از شهادت به رسالت استفاده مى گردد . ( 4 )
7 - محقق بزرگ ، حاج آقا رضا همداني گويد : واگر شيخ وعلامه اين اخبار
هامش
( 1 ) - جواهر الكلام 9 / 87 .
( 2 ) - سفينة البحار 1 / 16 .
( 3 ) - مستمسك العروة الوثقى 5 / 545 .
( 4 ) - رياض المسائل في بيان الاحكام بالدلائل 1 / 151 .