تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 791

مساهمون:

ص٧٩١
به قدر استحقاق تنبيه كند يا به قتل رساند . جوان حضرت را نشناخت وتنها امام را ديد كه شمشير را آهيخته وبه أو فرمود : تو را امر به معروف ونهى از منكر مى كنم وتو معروف را رد مى كنى ؟ ! توبه كن والا تو را خواهم كشت . مردم از كوچه ها بيرون ريختند تا از اميرمؤمنان عليه السلام خبر گيرند حضرت را در آنجا ديدند ، جوان با ديدن اين منظره وشناخت امام سخت پشيمان شد وگفت : اى اميرمؤمنان ، مرا ببخش خدا تو را ببخشد ، به خدا سوگند زمينى خواهم شد كه قدم بر من نهى . امام آن زن را دستور داد كه به خانه رود وخود بازگشت وفرمود : سپاس خدا را كه به دست من ميان زن وشوهرى سازش برقرار ساخت ، خداوند مى فرمايد : لاخير في كثير من نجواهم الا من امر بصدقة أو معروف أو اصلاح بين الناس ومن يفعل ذلك ابتغاء مرضات الله فسوف نؤتيه اجرا عظيما . ( 1 ) ( خيرى در سخنان رازگونه آنان نيست مگر آن كه كسى امر به صدقه يا كار نيك يا سازش ميان مردم كند ، وهر كه براي خشنودى خدا چنين كند پاداش بزرگى به أو خواهيم داد ) . ( 2 ) 2 - محدث نوري رحمه الله گويد : اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : ( هيچ پاداشى به پاى پاداش فرياد رسى غم زدگان وستمديدگان نمى رسد ) . وفرمود : ( برترين كار نيك فرياد رسى غم زدگان وستمديدگان است ) . ( 3 )
هامش
( 1 ) - سوره نساء / 114 . ( 2 ) - اختصاص مفيد / 151 . ( 3 ) - مستدرك الوسائل 2 / 409 .
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 791 | حسين استاد ولي / أحمد الرحماني الهمداني