تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 637

مساهمون:

ص٦٣٧
رفت ، فرداى آن شب دايه اى براي أو طلب كرديم ولى على پستان هيچ زنى را نگرفت ، ما حضرت محمد صلى الله عليه وآله وسلم را فرا خوانديم ، حضرتش زبان خود را در دهان على نهاد تا خوابش برد ، وچند گاهى - به اندازه اى كه خدا خواست - به همين صورت گذشت . ( 1 ) 4 - أبو القاسم در اخبار أبو رافع از سه طريق روايت كرده كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم هنگام ازدواج با خديجة به عموى خود أبو طالب گفت : من دوست دارم كه يكى از فرزندان خود را به من بسپارى تا ياور من باشد وأمور مرا كفايت كند ومن اين لطف شما را سپاس گزارم . أبو طالب گفت : هر كدام را خواهى انتخاب كن . پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم علي عليه السلام را برگزيد . پس كسى كه ريشه هايش از چشمه نبوت سيراب شده ، درختش پستان نبوت را مكيده ، شاخه هايش از آبشخوار امامت بارور شده ، در خانه وحى رشد يافته ، در خانه نزول قرآن تربيت گرديده ودر دوران زندگى پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم با أو بوده وتا دم مرگ از أو جدا نگشته است هرگز با ساير مردم قابل مقايسه نيست ، چرا كه أو از گرامى ترين وپاكيزه ترين ريشه خانوادگى برخوردار بوده ومعلوم است كه رگ وريشه شايسته بالنده است وشهاب تيز ودرخشان نفوذ كننده وآموزش پيامبر كارساز . وپيامبر صلى الله عليه وآله وسلم تربيت أو را به عهده نگرفت وضامن پرورش وتربيت نيكوى أو نشد مگر به دو دليل : يا آن كه از روى حدس قوى آينده درخشان أو را مى نگريست ويا از طريق وحى الهى مى دانست . اگر از روى حدس قوى بوده معلوم است كه تير حدسش خطا نرفته وپندارش نابجا نبوده است ، واگر به وحى الهى بوده ، ديگر منزلتي برتر وحالي دلالت كننده تر از آن بر فضيلت وامامت حضرتش وجود ندارد . ( 2 )
هامش
( 1 ) - السيرة الحلبية 1 / 268 ونيز سيره زيني دحلان كه در حاشية سيره حلبى چاپ شده است . ( 2 ) - بحار الأنوار 38 / 295 .