بهره هايى دارند ، زيرا كه على با پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم از يك ريشه اند .
وهر گاه شعر ابن فارض مصرى را مى بيند كه از زبان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم گويد : ( من
گر چه در صورت ، فرزند آدمم ولى در من معنايى نهفته كه گواه پدر بودن من
است ، وهمه گويندگان به نطق من گويايند ، وهمه بينندگان به چشم من بينايند ،
وروح من روح همه أرواح است ، وهر چه زيبايى در عالم است از زيبايى سرشت
من است ) ، خواهد دانست كه همه أنبيا عليهم السلام به نطق علي عليه السلام گويا وبه چشم أو بينا
هستند .
واز روايتي كه سبط ابن جوزي نقل كرد كه : ( خداوند پيامبرش صلى الله عليه وآله وسلم را
محراب وقبله فرشتگان ساخت وآنان به أو سجده كردند وحق حضرتش
شناختند ، آن گاه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم مردم را در نهان وآشكار دعوت نمود ) ، به
دست خواهد آورد كه علي عليه السلام نيز قبله ومحراب فرشتگان بوده وآن حضرت
نيز مردم را در نهان وآشكار دعوت نموده است ، زيرا كه هر دو از يك پستان
شير خورده اند .
ونيز از بيانات علامه مجلسي رحمه الله به دست آمد كه همه علوم ومعارف
وحقايق به توسط آن دو بزرگوار وأولاد معصومشان بر ساير مردم افاضه مى شود
وآنان واسطه رحمتها ودانشها وكمالات از حق به خلق اند .
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 62
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٦٢