تو نور احمد وحيدر يكى دان * كه تا گردد به تو اسرار ، آسان
وحكيم سنايى گويد :
هر دو يك در ز يك صدف بودند * هر دو پيرايه شرف بودند
وديگرى گويد :
از محمد وز على بهر سجود قدسيان * هيكل توحيدي اندر كاخ سرمد ساختند
چون على عين محمد شد ، محمد از على * آفريدند وعلى باز از محمد ساختند
خواننده گرامى وقتي سخن علامه دياربكرى را مى خواند كه : ( همه پيامبران
كمالات خود را از مشكات خاتم پيغمبران گرفته اند ) پى مى برد كه چون علي عليه السلام
نفس پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم است پس أو نيز منشأ كمالات ومنبع فيوضات براي
پيامبران عليهم السلام است .
وچون سخن شيخ سليمان قندوزى را مى خواند كه : ( رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم مبدأ
ايجاد عوالم است وسروري كونين با أو است ، وأو حد فاصل ميان وجوب
وامكان است وبه همه مقامات وجودي احاطه دارد ) پى مى برد كه علي عليه السلام نيز
چنين است ، زيرا هر دو از يك نورند .
وچون به گفتار علامه قسطلانى ديده ور مى شود كه : ( رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم
جنس الأجناس وپدر بزرگ همه موجودات است ) خواهد دانست كه علي عليه السلام نيز
به دليل اتحاد نورش با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم چنين است .
وهنگامى كه اين شعر بوصيرى را مىنگرد كه : ( همه پيامبران دست نياز به
دامن رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم برداشته واز درياى فضل وكرم أو مشتى آب بر مى گيرند
واز ابر فيض أو نمى بر مى دارند ) آگاه مى گردد كه آنان از علي عليه السلام نيز چنين
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 61
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٦١