تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 610

مساهمون:

ص٦١٠
شده وبه پرستش خدا مى پردازد تا به اين لذتها دست يابد كه البتة تعداد بيشتر مردم زمين را همين گونه افراد تشكيل مى دهند . ولى عالم به اين تعابير نگريسته ، گويد : بي شك در پس اين سخن حكمتى وعلمي نهفته است ، زيرا من أمور شگفتى در خلال آنها مى بينم ، از چه رو مى فرمايد كه كوزه ها وتنگهاى كوثر به عدد ستارگان آسمان است ؟ ستارگان آسمان چه دخلى در اين موضوع دارند ؟ چرا اين گونه تعبير آورده است ؟ چرا فرموده : كساني كه بر سر حوض وارد مى شوند آثار وضو در سيماى آنها نمايان است ؟ چرا عدد جامها از ستارگان آسمان بيشتر است ؟ چرا در همه اينها عدد ستارگان آسمان لحاظ شده وبر آن تأكيد گرديده است ؟ آن گاه مى گويد : نه ، نه ، حق آن است كه پيامبر ما حضرت محمد صلى الله عليه وآله وسلم دو چيز را در نظر داشته است : يكى امر واضح وروشن وبي پرده اى كه همه مردم بدان شاد مى شوند ، وديگر امرى كه ويژه رهبران وبزرگان است . نبوت به امر خداست ، وخداوند در ميان مردم روى زمين كشاورزانى آفريده كه جز ظاهر كشت را نمى بينند ، وپزشكانى كه منافعى را از همان دانه ودرخت بيرون مى كشند ، وحكيمانى كه علومى را از آن استخراج مى نمايند ، وهر كدام تنها با علم خود آشناست وبه علم ديگرى كار ندارد ، پزشك با كشاورز هر دو مى دانند كه آن دانه خوردنى است ولى پزشك اين امتياز را دارد كه منافع طبي را هم در آن دانه مى شناسد . همچنين حكيمان أمت اسلامى همان معنايى را كه جاهلان از حوض مى فهمند درك مى كنند وهر دو به حوض وارد مى شوند با اين فرق كه حكيمان رهبران امتند كه آنان را رهبرى مى كنند . حال ببينيم آنان چه مى گويند ؟ آنان گويند : پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم معاني بالاترى را از اين عبارات در نظر دارد . در بهشت چيزهايى است كه هيچ چشمى نديده وهيچ گوشى نشنيده وبر قلب هيچ بشرى خطور نكرده است . بنابر اين آن آبى كه از عسل شيرين تر واز برف سفيدتر