تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 577

مساهمون:

ص٥٧٧
مستلزم جهل خداوند است ، پس مراد انكار وتوبيخ اين كسان است ، وبالضرورة اين انكار وتوبيخ مربوط به يك امر محقق خواهد بود ، بنابر اين ارتداد آنها پس از مرگ پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم امرى محقق وحتمي است ، واز همين رو ( انقلبتم ) را به لفظ ماضي آورد تا دليل تحقق آن باشد . ( 1 )

ارتداد در نهج البلاغة

علي عليه السلام مى فرمايد : ( . . . تا آن گاه كه خداوند رسول خود را به نزد خويش برد گروهى از دين بازگشتند ، اختلاف آراء آنان را به تباهى كشيد ، به دوستان صميمى وهمراز خويش دل گرم شدند ، با غير رحم وخويشاوند [ رسول خدا ] پيوستند ، از آن سبب ووسيله اى كه مأمور دوستى با أو بودند ( يعنى خاندان پيامبر ) دورى گزيدند وبنا را با همه پيوستگى اش از جا در آوردند ودر غير جايگاه خود بنا نمودند ( ولايت را به نا اهلش سپردند ) ، آنان معدن همه خطاها ودرهاى ورود همه گمراهان به گمراهى بودند ، به حيرت وسرگردانى دچار شدند ، وچون فرعونيان در مستى وبي عقلي غافلانه به سر بردند . ( 2 )

ارتداد در أحاديث

اخبار وأحاديث در اين زمينه فراوان است وهمه به طور قوى مقصود را به صراحت مىرسانند تا آنجا كه علامه مظفر رحمه الله گفته است : برخى از آن اخبار مانند آية شريفه ارتداد ( آل عمران / 144 ) صريح در دلالت بر ارتداد [ برخى از ] أمت پس از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم اند . ( 3 ) براي توضيح بيشتر رجوع شود به صحيح بخارى
هامش
( 1 ) - دلائل الصدق 2 / 10 . ( 2 ) - نهج البلاغة ، خطبه ، 150 ، وشرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد 9 / 132 . ( 3 ) - دلائل الصدق 2 / 11 .