( كاش مرگم كه آمدنى است هر چه زودتر فرا رسد تا زندگانى خود را با از
دست دادن اين جان عاريت باز يابم وبا ديدار أو به كاملترين نعمتها فائز شوم ) ( 1 )
علامه حاج سيد ميرزا إسماعيل شيرازي عموزاده سيد الطائفة آية الله ميرزاى
شيرازي است كه در 11 شعبان در سال 1305 در كاظمين وفات يافت ودو ماه
پيش از درگذشت از سامرا به كاظمين رفته بود . بدن شريفش را به نجف اشرف
انتقال دادند ودر آنجا به خاك سپرده شد . وى مردى عالم ، فاضل ، بزرگ ، شاعر
وأديب بود ، در سامرا ، در نزد عموزاده خويش ميرزاى شيرازي رحمه الله تحصيل كرد
واز برترين شاگردان أو به شمار بود . آن جناب اشعارى در مدح أمير مؤمنان عليه السلام
دارد ، ( 2 ) اشعار فوق بخشي از يك قصيدة غرائى است كه در مداح آن حضرت
سروده وتمام آن در كتاب ارزشمند ( الغدير ) 6 / 31 و ( سفينة البحار ) 2 / 230
آمده ومطلع آن اين است :
رغد العيش فزده رغدا * بسلاف ( 3 ) منه تشفي سقمي
5 - حافظ رجب برسى
إذا رمت يوم البعث تنجو من اللظى * ويقبل منك الدين والفرض والسنن
فوال عليا والأئمة بعده * نجوم الهدى تنجومن الضيق والمحن
فهم عترة قد فوض الله أمره * إليهم لما قد خصهم منه بالمنن
أئمة حق أوجب الله حقهم * وطاعتهم فرض بها الخلق تمتحن
نصحتك أن ترتاب فيهم وتنثني * إلى غيرهم من غيرهم في الأنام من ؟
هامش
( 1 ) - به قول حافط شيراز :
اين جان عاريت كه به حافظ سپرده دوست * روزى رخش ببينم وتسليم وى كنم
( 2 ) - أعيان الشيعة 3 / 324 .
( 3 ) - سلافه : شراب ناب .