خود مطلب حقي است ) .
( اين ديدار براي دوست ودشمن علي عليه السلام مژدگانى ووعده اى است ، دوستان
را اميد ودشمنان را بيم وهراس است ) .
( دوستدار أو در آن حال به نعمت جاويد دست مى يابد ودشمنش به شقاوت
ابد دچار وزيانكار مى گردد ) .
( در حديث سرور اتقيا آمده است كه : اى حارث همداني ، هر كه بميرد مرا
مى بيند ) .
( وأو از روى لطف ومحبت ، ملك الموت را در ساعت ديدار مرگ به
محتضر سفارش مى كند ) .
( وأو مانند يك مادر دلسوز به فرزندان خود به محتضر دلسوزى مى كند ) .
( وأو را به ماندن در دنيا تشويق مى كند ولى أو نمى پذيرد به خاطر شوقى كه به
ثواب روز بقا دارد ) .
( واين زماني است كه مژدگانى علي عليه السلام در وقت مرگ به بهشت جاودان به أو
مى رسد ) .
( پس روح امين أو به آرامى از بدنش بيرون مى رود چنان كه مويى را به نرمى
[ از ماست ] بيرون آرند ) .
( وبراي سيد حميرى هنگامى كه وقت مرگش فرا رسيد دليلي از حضور
حضرت وصى عليه السلام تجلى كرد ) .
( آن گاه كه در آغاز ، چهره اش از نقطه سياهى كه در آن پديدار شد دگرگون
گشت ) .
( اين نقطه سياه به جهت انحراف وى كه در گذشته از راه حق وهدايت داشت
در چهره أو نمايان شد ) .
( ولى هنگامى كه با امام صادق عليه السلام ملاقاة كرد هدايت يافت وعقيدة حق در
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 533
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٥٣٣