بايد هميشه به يك صورت باشد وحركت آخر آن تغيير نيابد ، بنابر اين بايد
هميشه أمير المؤمنين به صورت مرفوع خوانده شود در صورتي كه مى دانيم
إعراب اين كلمه به حسب عوامل مختلف تغيير مى يابد .
اما وجه سوم كلامي وجيه وقولي لطيف است كه به اندكى توضيح نياز دارد .
توضيح آن كه : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم واسطه فيض خداوند به موجودات است وهر
نعمت مادي ومعنوي كه به آفريدگان مى رسد به واسطه آن وجود مقدس است .
واز آن جهت كه علي عليه السلام دروازه شهر علم وفقه وحكمت رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم
است ، ونورش با نور آن حضرت يكى است واز منبع همان نور جدا شده
ونفس وروح وجايگاه علم پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم است ، وآن دو بزرگوار از يك پستان
شير معنا خورده اند ، وهر دو از نور خداوند جدا گرديده اند ، پس علي عليه السلام در همه
فضائل ومناقب - جز نبوت - شريك رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم است ، بنابر اين آن وجود
مقدس نيز واسطه فيض خداست وبركات مادي ومعنوي از مجراى آن امام
بزرگوار به آفريدگان به ويژه به مؤمنان مى رسد . از اين رو مى توان گفت كه آن
حضرت أمير وسالار مؤمنان است كه مسئوليت فرآهم آوردن آذوقه وخوراك
معنوي مؤمنان به عهده أو است .
براي روشن شدن بحث ، به يارى حق در فصل آينده سخنانى از بزرگان
علماى عامه وخاصه در اين باره مى آوريم .
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 51
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٥١