تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 484

مساهمون:

ص٤٨٤
ولما سليمان البساط به سرى * اسيلت له عين يفيض له القطر وسخرت الريح الرخاء بأمره * فغدوتها شهر وروحتها شهر وهم سرموسى والعصا عندما عصى * أوامره فرعون والتقف السحر ولولاهم ما كان عيسى بن مريم * لعازر من طي اللحود له نشر سرى سرهم في الكائنات وفضلهم * وكل نبي فيه من سرهم سر علا بهم قدري وفخري بهم غلا * ولولاهم ما كان في الناس لي ذكر ( آنان نورند ، نور خداى والاجلال ، آنان تين ( انجير ) وزيتون وشفع ووتر ( فرد ، كه همه در قرآن آمده ) هستند ) . ( آنان محل نزول وحى خدا وگنجينه داران علم اويند ومبارك مردمى هستند كه قرآن در خانه آنان فرود آمده است ) . ( ونامهايشان بر بالاى عرش خدا نوشته شده ودر آنجا محفوظ وپوشيده بود پيش از آفرينش عالم ذر ) . ( واگر آنان نبودند خداوند آدم را نمى آفريد وزيد وعمرى در ميان نبود ) . ( ونه زمين گسترده مى شد ونه آسمان بر افراشته ، ونه خورشيد مى دميد ونه ماه مى درخشيد ) . ( ونوح هنگامى كه در كشتى به نام آنان دعا كرد نجات يافت ، وبه نام آنان طوفانش فرو نشست وكار گزارده شد ) . ( واگر آنان نبودند آتش إبراهيم خليل سرد وسلام نمى شد وشعله آن خاموش نمى گشت ) . ( واگر آنان نبودند اندوه يعقوب زايل نمى شد ودرد ومصيبت أيوب بر طرف نمى گشت ) . ( به سر وجود آنان بود كه آهن در دست داود نرم شد وزره ها به اندازه