نبود ) .
( شب را با تقديس وتسبيح خدا سپرى مى كرد ومحراب ومجلس به وجود
أو سرافرازى مى نمود ) .
( ودر بخشش دريايى بي ساحل ودر معالى اخلاق سرور وسالار بود ) .
( چون روزى به منبر مى رفت وزبان خلق در برابر أو گنگ مى شد ) ،
( از ألفاظ خود حكمتهايى ارائه مى داد كه عالمان هوشمند در معناى آن
حيران مى ماندند ) .
( وه چه مقامات بلندى كه أو بدانها دست يافت كه كيوان واطلس در فروترين
پايه هاى آنند ) . . .
( به خدا سوگند اگر حيدر نبود در زمين هيچ انساني زندگى نمى كرد ) .
( پس فضل أو را نه هيچ نثر نويسى مى تواند برشمرد ونه هيچ شاعر سخن سنج
خوش بيان ) .
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 487
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٤٨٧