تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 481

مساهمون:

ص٤٨١
وهو علامة الملائك واسأل * روح جبريل كيف عنه هداها ( اى سواره تيزرو لختى مدارا كن با دلهايى كه از عشق واندوه شوريده است ) . ( چون به سرزمين غرى ( نجف ) رسيدى فروتنى كن وپيش از ورود به آن وادى پاك كفش خود را بركن ) . ( وتواضع كن كه آنجا بارگاه قدس است كه أفلاك آرزومند بوسه بر خاك آنند ) . ( آن گاه با ديده اى خونبار كه سيل آسا أشك بر دامن مى ريزد وبا دلى پرسوز كه به آتش عشق آتش گرفته است بگو ) ، ( اى پسر عم پيامبر ، تو آن دست خدا هستى كه بخشش آن همه چيز را فرا گرفته است ) . ( تو قرآن قديم اويى وأوصاف تو آيات آن است كه آنها را وحى كرده است ) . ( تو پس از پيامبر بهترين آفريدگانى ، والبتة بهترين موجودات آسمان مهر وماه آن است ) . ( تو را در مقامات بلند وبزرگواريها درجاتى است كه به پايين ترين آنها بر نتوان شد ) . ( خداوند تو را به كرامات وبزرگواريهايى چند مخصوص داشت كه مانند اعداد نامتناهى هستند ) . ( كاش چشمى كه در غير مرغزار تو مىچرد خارى در آن بخلد وهميشه در آن بماند ) . ( تو را ذاتي مانند ذات پيامبر است ، كه اگر چنين نبود تو را برادر خود نمى ساخت ) .