قد طلق الدنيا ولم يرضها * ما همه المطعم والملبس
يقطع الليل بتقديسه * يزهو به المحراب والمجلس
وفي الندى بحر بلا ساحل * وفي المعالي الأصيد الأرأس
إذا رقى يوما ذرى منبر * وألسن الخلق له خرس
يريك من ألفاظه حكمة * يحتار فيها العالم الكيس
فيا لها من رتب نالها * من دونها كيوان والأطلس
- إلى قوله : -
والله لولا حيدر لم يكن * في الأرض ديار ولا مكنس
فليس يحصي فضله ناثر * أوناظم في شعره منبس
( آتش موسى سر آن حيدر بود ، آن عالم سخنگوى زبان آور ومحكوم كننده ) .
( وآن شير درنده در روز كارزار كه مردان دلير ورزم جو از صولت أو
مىهراسيدند ) .
( به وقت برپا شدن آتش جنگ به ميدان مى شتافت وهيچ گاه در جنگ
شكست نمى خورد واز ميدان نمى گريخت ) .
( بسا دلاورانى را كه با شمشير خود دو نيم كرد ، وچون شير ژيان آنان را
مىدريد ) .
( أو پسر عموى پيامبر مصطفى ونهالى پاكيزه از شجره طيبه أو است ) .
( أو گنجينه علم خدا وخورشيد هدايت ونور درخشان أو است كه هيچ گاه به
خموشى نمى گرايد ) .
( أو محل نزول وحى است كه كسى به پايه فضل أو نمى رسد وبا نيروى وهم
حقيقت أو را حدس نتوان زد ) .
( دنيا را طلاق داد وبدان دلخوش نكرد ، چرا كه همت أو خوراك وپوشاك
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 486
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٤٨٦