كرده أم ( در برابر نام على كرنش كن ) .
ونيز گويد :
هو فخر التاريخ لافخر شعب * يدعيه ويصطفيه وليا
لا تقل شيعة هواة علي * إن في كل منصف شيعيا
إنما الشمس للنواظر عيد * كل طرف يرى الشعاع السنيا
( على فخر تاريخ است نه فخر يك ملت كه مدعى ( ولايت ) أو است وأو را به
سرپرستى خويش برگزيده است ) .
( نگو تنها شيعيان هوادار على هستند ، چرا كه هر منصفى شيعه على است ) .
( بي شك خورشيد براي همه چشمهايى كه نور فروزان آن را مى بينند عيد
است ) .
اين شاعر گران قدر در مقدمه ديوان خود گويد : اى أبا الحسن ، من درباره تو چه
مى توانم گفت . . . شعر من در ساحل درياى تو - اى أمير كلام - ريگى بيش نيست ،
اما ريگى كه به خون پر بهاى حسين رنگين است ، پس اين سروده حماسى را
بپذير ، واز كوشكهاى بهشت برين گوشه چشمى هم به اين عاجزى كه قلم خود
را به ياد تو شرف بخشيده افكن ) . ( 1 )
عبد الباقي عمرى أفندي بغدادي
أنت العلى الذي فوق العلى رفعا * ببطن مكة عند البيت إذ وضعا
وأنت نقطة باء مع توحدها * بها جميع الذي في الذكر قد جمعا
وأنت صنو نبي غير شرعته * لأنبياء إله العرش ما شرعا
وأنت أنت ركن الذي حطت له قدم * في موضع يده الرحمن قد وضعا
هامش
( 1 ) - عيدالغدير / 307 - 312 .