ونيز آن بزرگوار در خطبه روز ميلاد اميرمؤمنان عليه السلام گويد : خداى سبحان در
آية محكم كتاب خود مى فرمايد : وأشرقت الأرض بنور ربها ووضع الكتاب
وجئ بالنبيين والشهداء . ( 1 ) ( وزمين به نور پروردگارش روشن شد ، وكتاب
( نامه هاى اعمال ) نهاده شد وپيامبران وگواهان را آوردند . آرى در چنين روزى
يا چنين شبى زمين به نور پروردگارش روشن شد . ووارث پيامبران وجامع علوم
اولين وآخرين ، امام شهيدان ( گواهان ) وسرور صديقان آورده شده است .
گردهم آيى ما در اين روز به خاطر درخشش اين نور الهى مانند گردهم آيى
امتهاى ديگر در روز تولد شاهان وبزرگان وسلاطين ورجال انقلابى شان نيست
بلكه جشنى است به خاطر نعمت وآيت بزرگ الهى ونمونه والايى كه حضرت
احديت بدان سبب از فراز ملكوت شامخ وجبروت بلند ومقام قدس تجرد خود
به عالم ناسوت نزول يافته ولباس مادة پوشيده تا مادة به صورت روح ، وجسد
در قالب عقل ، وموت در چهره حيات در آيد .
ما گرد آمده أيم به ياد ميلاد درياى خروشان علمي كه نهج البلاغة از آن
جوشيده است وتازه نهج البلاغة چشمه سارى از آن مخزنها وجويى از
آبخيزهاى آن است ، وهيچ زمان وروزگارى پس از كتاب خداى بزرگ كتابي
سودمندتر ، جامع تر وروشن تر از آن در اقامه براهين توحيد ، دلائل آفرينش ،
اسرار خلقت ، أنوار حقيقت ، تهذيب نفس ، مملكت دارى ، فلسفه قانونگذارى
ودين ، پندهاى آموزنده ومؤثر ، حجتهاى كوبنده ، روشن گرى عقول وپالايش
نفوس نياورده وبه جهان عرضه نكرده است . مى بينيم كه چشمه هاى جوشان
حكمت نظري وعملي را جارى ساخته ، وبر قله هاى بلند معرفت توحيد
آفريدگار فرا رفته ودر عمق توصيف فرشتگان وآسمانيان فرو رفته وبيانات
هامش
( 1 ) - سوره ء زمر / 70 .