چگونگى گواهى ( عالم به كتاب ) بر رسالت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم
اما اين كه گواهى آن كس كه علم كتاب نزد أو است بر رسالت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم
چگونه است ، با بيان مراد از موصول ( = آن كس ) كه در آية به كار رفته روشن
مى گردد . بايد دانست كه خداوند در اثبات رسالت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به گواهى خود
وگواهى آن كس كه علم كتاب نزد أو است بسنده كرده وگواهى چنين كسى را همتا
وقرين گواهى خود ساخته است ، بديهي است كه ضميمه گواهى چنين كسى به
گواهى خداوند از قبيل گواهى دو شاهد عادل به يكديگر نيست ، ونيز مانند
ضميمه يك دليل ظني به دليل ظني ديگر نيست ، زيرا نبوت از أصول دين است
وبا دليل ظني ثابت نمى گردد وبه دليل قطعي ويقيني نيازمند است ، بنابر اين بايد
هر كدام از اين دو گواهى را دليلي مستقل دانست . وچون اين دو گواهى بايد
همدوش وهمرتبه باشند بنابر اين بايد آن شخص عالم به كتاب كه گواهى دهنده
است داراى صفت عصمت باشد تا گواهى أو همطراز گواهى خداوند باشد ، ونيز
از گواهى وى يقين به امر رسالت پيدا شود ، واگر معصوم نباشد از گواهى أو
يقيني حاصل نخواهد شد .
اينك براي تشخيص چنين شخصي از روايات عامه وخاصه كه درباره أو
رسيده است كمك مى گيريم :
روايات عامه درباره من عنده علم الكتاب
1 - عبد الله بن عطا گويد : با امام باقر عليه السلام در مسجد بودم كه چشمم به پسر
عبد الله بن سلام افتاد ، گفتم : اين فرزند همان كسى است كه علم كتاب نزد أو است
( يعنى عبد الله بن سلام ) . حضرت فرمود : آن كس علي بن أبي طالب است ( نه