شهاب الدين آلوسى بغدادي در تفسير روح المعاني ( 29 / 158 ) پس از نقل
حادثه مانند نقل كشاف گويد : ( آدمي درباره آن دو ( على وفاطمه عليهما السلام ) جز اين
چه مى تواند بگويد كه على مولاي مؤمنان ووصى پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم وفاطمه پاره تن
احمدى وجزء محمدي صلى الله عليه وآله وسلم است ، واما حسن وحسين نسيم روح پرور وگل
خوشبو وسرور جوانان بهشت اند . اين سخن رفض ( شيعه گرى افراطى ) نيست
بلكه اعتقادي جز اين گمراهى محض است . واز لطائف ، بنا بر آن كه اين سوره
درباره آنان نازل شده باشد ، آن كه : خداى سبحان به پاس حرمت فاطمه بتول
ونور ديده رسول صلى الله عليه وآله وسلم در اين سوره ( در ميان نعمتهاى بهشتى ) ذكرى از حور العين
به ميان نياورده وتنها به ذكر نوجوانان جاويدان ( يا خلخال به پا ) تصريح نموده
است ) .
براي توضيح بيشتر به الدر المنثور سيوطى 6 / 299 ، البحر المحيط أبى حيان
اندلسى مغربى 8 / 395 ، ينابيع المودة شيخ سليمان قندوزى حنفي / 93 رجوع
شود ، ودر كفاية الطالب حافظ گنجى شافعي / 345 آمده است : ( سائل أول
جبرائيل ، سائل دوم ميكائيل وسائل سوم إسرافيل عليهم السلام بود ) .
2 - حضرت خليل وأمير عليهما السلام
خداوند در داستان إبراهيم عليه السلام فرموده است : ( و ( ياد كن ) آن گاه كه إبراهيم
گفت : پروردگارا ، به من بنما كه چگونه مردگان را زنده مى كنى ! خدا گفت : مگر
ايمان ندارى ؟ گفت : چرا ، ولى مى خواهم دلم آرام يابد . فرمود : چهار مرغ را
بگير ودر نزد خود پاره پاره ساز ، سپس بر سر هر كوهى ( در اين أطراف ) جزئي
از آنها بنه ، آن گاه آنها را بخوان تا شتابان سوى تو آيند ، وبدان كه خدا تواناى