خردل از دوستى علي بن أبي طالب عليه السلام داشته باشد جز آن كه خداى بزرگ أو را به
بهشت در آورد . ( 1 )
20 - جبرئيل عليه السلام بر پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم وارد شد وگفت : اى محمد ، خداى بلند پايه
ووالامرتبه تو را سلام مى رساند ومى گويد : محمد پيامبر رحمت من است وعلى
برپا دارنده حجت من . دوست أو را عذاب نكنم گرچه مرا نافرمانى كرده ، وبر
دشمن أو رحم نياورم گرچه مرا فرمان برده باشد . ( 2 )
21 - گروهى از راويان گويند : به ابن عباس گفتيم : آيا دوستى علي عليه السلام در
آخرت سودمند است ؟ گفت : ياران رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم درباره دوستى أو با هم نزاع
كردند تا از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم پرسيديم ، فرمود : اجازه بدهيد تا از وحى بپرسم .
چون جبرئيل عليه السلام فرود آمد پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم از أو پرسيد ، وى گفت : از خداوند از اين
مسأله سؤال خواهم كرد . پس به آسمان بالا رفت ، آن گاه فرود آمد وگفت : اى
محمد ، خداى متعال تو را سلام مى رساند ومى گويد : على را دوست بدار ، كه
هر كس أو را دوست بدارد مرا دوست داشته ، وهر كه أو را دشمن بدارد مرا
دشمن داشته است . اى محمد ، هر جا تو باشى على آنجاست ، وهر جا على باشد
دوستانش آنجايند [ گرچه گنهكار وگنهكار باشند ] . ( 3 )
خواننده گرامى با مطالعه اين اخبار كه از طريق عامه وخاصه روايت
شده است وپس از احاطه به ألفاظ ومعاني آنها اين حقيقت براي أو روشن
مى شود كه دوستى آن حضرت گرچه وسيله تهذيب اخلاق وآشنايى وعمل به
شريعت اسلامى است ، ولى منحصر در اين معنا نيست بلكه به خودى خود
موضوعيت دارد وموجب آمرزش گناهان دوستان أو است ، وچنان نيست كه
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار 39 / 247 .
( 2 ) - همان / 259 .
( 3 ) - همان / 294 .