4 - خداى متعال در خطاب به آدم عليه السلام فرمود : اگر نبودند آن دو بنده اى كه
آهنگ آفرينش آنها را در سراى دنيا دارم تو را نمى آفريدم . آدم گفت :
خداوندا ! آنها از نسل من اند ؟ فرمود : آرى ، اى آدم سر بردار وببين . آدم سر
برداشت ديد كه بر عرش نوشته است : ( خدايى جز الله نيست ، محمد رسول خدا
پيامبر رحمت است ، على برپا دارنده حجت است ، هر كه حق على را بشناسد
بالنده وپاكيزه باشد ، وهر كه حق أو را انكار كند ملعون وزيانكار گردد . به عزت
خود سوگند خورده أم كه فرمانبر أو را به بهشت برم گرچه مرا نافرمانى نموده
باشد ، وبه عزت خود سوگند خورده أم كه نافرمان أو را به آتش دوزخ برم گرچه
مرا فرمان برده باشد ) . ( 1 )
5 - رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : دوستى علي بن أبي طالب عليه السلام گناهان را مى خورد
چنان كه آتش هيزم را . ( 2 )
6 - وفرمود : اگر مردم بر دوستى علي بن أبي طالب گرد مى آمدند خداى بزرگ
آتش دوزخ را نمى آفريد . ( 3 )
7 - وفرمود : فرشته مرگ بر دوستان علي بن ا بي طالب با مهربانى رفتار مى كند
چنان كه با پيامبران . ( 4 )
8 - أبو علقمة مولاي ( 5 ) بني هاشم گويد : روزى رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نماز صبح را با
هامش
ثوري أبو هريرة وار مى خواهد هم خدا را داشته باشد وهم خرما را ! مى خواهد با دوستى علي عليه السلام آخرت را
براي خود بخرد وبا كتمان آن با خليفه وقت در گير نشود ونظر أو را به خود جلب نمايد . واين از
بزرگترين لغزشهاى صوفيانه أو است . ( م )
( 1 ) - مناقب خوارزمي / 227 .
( 2 ) - لسان الميزان 1 / 185 . تاريخ بغداد 4 / 195 . كفاية الطالب / 325 .
( 3 ) - مناقب خوارزمي / 28 .
( 4 ) - مناقب خوارزمي / 31 .
( 5 ) - مولا به معاني گوناگون مى آيد ، اما هر گاه به قبيله اى منسوب گردد معمولا به معناى ( هم
پيمان ) يا ( پناهنده ) مى باشد . ( م )