داشت ) . وهمين سخن را خطاب به فرزندان عبد مناف وعباس بن عبد المطلب
وفاطمه دختر گرامى خود نيز فرمود . ( 1 )
ونيز أمير مؤمنان عليه السلام مى فرمايد : ( دوست محمد صلى الله عليه وآله وسلم كسى است كه خدا را
فرمان برد گرچه خويشاوندى دورى با أو داشته باشد ، ودشمن محمد صلى الله عليه وآله وسلم كسى
است كه خدا را نافرمانى كند گرچه از خويشان نزديك حضرتش باشد ) . ( 2 )
واخبار ديگرى در اين زمينه نيز هست .
گوييم : ميان اين اخبار واخبار گذشته تعارض نيست . زيرا اين دسته از
أحاديث علاوة بر آن كه از نظر تعداد به پاى أحاديث گذشته نمى رسد ، در آنها
كناية ها ونكات ظريف ودقيقى وجود دارد كه أهل فن وكساني كه با اين گونه
أحاديث سر وكار بيشترى دارند از آنها آگاهند ، چنان كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد :
( مردى از شما فقيه نيست تا نكات باريك ورمزگونه سخن ما را دريابد ، وهمانا
يك كلمه از سخن ما را مى توان بر هفتاد وجه گردانيد ) . بنابر اين بايد نكته اين
أحاديث را دريافت تا منافاتى ميان آنها واخبار گذشته باقي نماند .
بايد دانست كه از منتها والطاف الهى آن است كه خداوند حقايق را بر سر
زبان مخالفان ومعاندان افكنده تا حجت تمام شود ، ويكى از آنها همين مورد
است . ابن حجر هيتمى مكي ( در گذشته به سال 974 ) در كتاب الصواعق المحرقة
( ص 231 ) در باب تأكيد وتشويق بر دوستى خاندان رسالت آورده است :
فرزندى از صفيه عمه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم از دنيا رفت وصفيه صدا به گريه بلند
كرد . رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم وى را دلدارى داد وأو ساكت شد . عمر به أو گفت : به
گريه ات ادامه بده ، زيرا خويشاوندى تو با محمد [ صلى الله عليه وآله وسلم ] هيچ سودى در برابر
هامش
( 1 ) - حضرت فاطمه عليها السلام در هنگام نزول اين آية هنوز به دنيا نيامده بود ، لذا خطاب به آن حضرت
نمى تواند بوده باشد .
( 2 ) - نهج البلاغة ، حكمت 95 .