كسى كه دانسته حق را انكار كند وبا آن عناد ورزد وكسى كه جوياى حق است
اما به آن نرسيده وبه خطا رفته جدا بسيار است وبر كسى پوشيده نيست .
15 - ودر جواهر از حدائق نقل كرده است كه : حكم به كفر مخالفان ودشمنى
آنان وحكم به نجاستشان در كلام أصحاب پيشين ما مشهور است ، وسخن شيخ
ابن نوبخت را كه از متقدمان أصحاب ماست شاهد آورده كه در كتاب فص
الياقوت گفته است : آنان كه نص را رد مى كنند در نزد جمهور أصحاب ما كافر به
حساب مى آيند . . . ( 1 )
16 - . . . ولى بيشتر علماى اماميه حكم به طهارت مخالفان ونجاست ناصبيان
وخوارج كرده اند . أستاذ كل ، شيخ أعظم : انصارى رحمه الله فرموده است : ظاهر آن است
كه عامه ( أهل سنت ) چند قسم اند ، برخى ناصبي ، برخى مستضعف وبرخى ميان
اينها هستند ، نه اينند ونه آن . وآن گروه كه به سبب وجود اخبار واجماع محكوم
به نجاستند همان قسم اولند . بلكه بسا حكم به نجاست آنها نيز مشكل به نظر
مى رسد ، زيرا آنچه از اخبار وتواريخ ظاهر است آن است كه بسيارى از ياران
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم وكساني كه در زمان حضرت أمير عليه السلام بودند وأصحاب جمل وصفين
بلكه همه شاميان وبسيارى از مردم مكة ومدينه در عداوت سختى نسبت به أهل بيت
عليهم السلام بودند ، وروايت شده است كه : ( شاميان از روميان بدترند ، وأهل مكة
آشكارا به خدا كفر مى ورزيدند ولى أهل مدينه هفتاد مرتبه از آنها پليدترند ) وبا
اين حال نقل نشده كه از آنان دورى مى جسته اند . . .
آرى ، ممكن است اين شبهه را چنين رد كرد كه معلوم نيست همه كساني كه
در بالا شمرده شدند دشمن واقعي بوده اند بلكه بسيارى از آنان - به ويژه در
دولت بنى أمية - از روى تقيه اظهار دشمنى مى نموده اند . . . به علاوة ممكن است
هامش
( 1 ) - جواهر الكلام 6 / 61 .