[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 221 تا 227 ]
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطِينُ ( 221 ) تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ( 222 ) يُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ ( 223 ) وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ( 224 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ ( 225 )
وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ ( 226 ) إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ ( 227 )
ترجمه :
آيا شما را آگاه كنم كه شيطانها بر چه كسى نازل مىشوند ؟ نازل مىشوند بر هر دروغگوى گناهكار . شيطانها آنچه را شنيدهاند ، القاء ميكنند و بيشترشان دروغگويانند و شعرا را گمراهان پيروى ميكنند . نمىبينى كه آنها در هر واديى سرگردانند و چيزهايى ميگويند كه انجام نميدهند ؟ مگر كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح كرده و بسيار خدا را ياد نموده و پس از آنكه مظلوم شدهاند بدفاع برخاستهاند و به زودى ظالمان خواهند دانست كه بكجا خواهند كشانده شد ؟