از ابن عباس نقل شده كه چون اين آيه نازل شد ، پيامبر بالاى كوه صفا رفته ، فرمود : يا صباحاه ! قريش جمع شده ، گفتند : چيست ؟
فرمود : آيا اگر به شما بگويم كه دشمن شبانه يا بامدادان به شما حملهور مىشود ، تصديقم ميكنيد ؟
گفت : آرى .
فرمود : شما را از عذاب شديدى كه در پيش داريد ، مىترسانم .
ابو لهب گفت : هلاك بشوى ! براى اين همهء ما را دعوت كردى .
خداوند هم سورهء
« تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ »
را نازل كرد .
از امام صادق ( ع ) نيز چنين روايت شده است .
وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
: در مقابل مؤمنينى كه پيروى تو ميكنند تواضع و فروتنى كن و خلق پسنديده داشته باش .
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ
: اگر خويشاوندانت از فرمانت سرپيچى كنند به آنها بگو : من از اعمال زشت و بت پرستى شما بيزارم .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
: كار خود را به خدايى واگذار كه از دشمنان خود انتقام ميگيرد و بدوستان خود رحيم است . تا ترا از نيرنگ دشمنان و گردن - كشان مصون دارد .
الَّذِي يَراكَ حِينَ تَقُومُ
: خدايى كه ترا در وقت برخاستن از محل نشستن يا بستر براى نماز مىنگرد . چه تنها باشى و چه با ديگران .
ابن عباس مىگويد : يعنى در وقت قيام نماز ترا مىنگرد .
برخى گويند : يعنى هنگامى كه شب براى عبادت بر ميخيزى ترا مىبيند ، كه در آن وقت احدى از حال تو خبر ندارد .
برخى گويند : يعنى هنگامى كه براى انذار و اداى رسالت بر ميخيزى ترا مىبيند .
وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ
: و مىبيند ترا كه در ميان نمازگزاران به ركوع