فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
: آنان هم چنان شعيب را تكذيب كردند و به مدت هفت روز گرفتار گرماى شديد شدند ، بدون اينكه نسيمى بر شهر و سرزمين آنها بوزد . آن گاه ابرى پديد آمد كه براى فرار از گرما به سايهء آن پناه بردند و در همين موقع بود كه آتشى آنها را فرو گرفت و همگى سوختند . آن روز سختترين روزهاى دنيا بود . چنان كه مىفرمايد :
إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
: عذاب آن روز بزرگ ، سخت و دشوار بود .
ظله : در اينجا به معنى ابرى است كه سايه بيفكند .
إِنَّ فِي ذلِكَ . . .
: اين قسمت تفسير شد .