ترجمه :
اصحاب ايكه رسولان را تكذيب كردند . آن گاه كه شعيب به ايشان گفت : آيا تقوى پيشه نميكنيد ؟ من براى شما رسولى امينم . از خدا بپرهيزيد و مرا اطاعت كنيد . از شما اجرى درخواست نميكنم . اجرم بر خداى عالمين است .
پيمانه را تمام بدهيد و از كم دهندگان نباشيد و به ميزان راست و صحيح ، وزن كنيد و چيزهاى مردم را كم ندهيد و در زمين فساد نكنيد و از خدايى كه شما و پيشينيان را آفريده ، بپرهيزيد . گفتند تو از مسحور شدگانى و نيستى جز بشرى مانند ما و نميپنداريم ترا مگر از دروغ گويان . پس قطعههايى از آسمان بر ما فرود آور ، اگر از راست گويانى گفت : خدايم بكردار شما داناتر است . تكذيبش كردند و عذاب و شكنجهء روز كم سايه ، دامنگيرشان شد كه عذاب روزى بزرگ بود . در آن آيتى است و بيشترشان مؤمن نبودند و خداى تو مقتدر و رحيم است .
قرائت :
ايكة : حجازيان و شاميان اين كلمه را در اينجا و در سورهء ص « ليكة » به فتح تاء خواندهاند و ديگران به همزه .
ابو على مىگويد : هنگامى كه گفته شود : « الايكة » همزهء وسط ساقط مىشود و همزهء اول نيز مىافتد . زجاج گويد : عدم انصراف آن بخاطر اين است كه نام شهر است .