ترجمه :
قارون از قوم موسى بود كه بر آنها تعدى كرده و به او گنجهايى داديم كه كليدهاى آن بوسيلهء گروهى نيرومند حمل ميشد . هنگامى كه قومش به او گفتند :
شادى مكن كه خداوند چنين افرادى را دوست نميدارد . در آنچه خداوند به تو داده است خانهء آخرت بطلب و بهرهء خود را از دنيا فراموش مكن و نيكى كن همانطورى كه خدا به تو نيكى كرد و در روى زمين فساد مكن كه خدا مردم مفسد را دوست نميدارد . گفت : مال را بعلم خودم فراهم كردهام . آيا ندانست كه پيش از او خداوند مردم ديگرى را كه از او نيرومندتر و پر جمعيتتر بودند هلاك كرد ؟ و مجرمين از گناهانشان سؤال نميشوند . قارون در زينتها و آرايشهاى خود بر بنى اسرائيل