يافتگانى : دستت را در گريبانت كن كه سفيد و بدون هيچ بدى بيرون مىآيد . و دستت را براى رفع ترس بر سينهات گذار . اين است دو برهان از خدايت بسوى فرعون و اطرافيانش كه مردمى فاسق بودند . گفت : يكى از آنها را كشتهام و مىترسم كه مرا بكشند و برادرم هارون زبانش فصيحتر از من است . او را به كمك من بفرست كه تصديقم كند . مىترسم كه تكذيبم كنند . گفت : بازويت را به برادرت محكم خواهم كرد و براى شما حجتى و برهانى قرار دهم كه به سبب آيات ما بر شما دسترسى پيدا نكنند . شما و پيروان شما پيروزيد .
قرائت :
الرهب : حجازيان و بصريان بفتح هاء و حفص بفتح راء و سكون هاء و ديگران بضم راء و سكون هاء خواندهاند . و همه بيك معنى است .
ذانك : بصريان و ابن كثير به تشديد نون و ديگران به تخفيف خواندهاند .
زجاج گويد : به تشديد تثنيهء « ذلك » و به تخفيف تثنيهء « ذاك » است .
ردء : ابو جعفر و نافع بدون همزه و ديگران با همزه خواندهاند و وجه قرائت اول تخفيف است .
يصدقنى : عاصم و حمزه به رفع و ديگران به جزم خواندهاند . بنا بر اول صفت است براى « ردء » و بنا بر دوم جواب است براى فعل « ارسل »
اعراب :
إِلى فِرْعَوْنَ
: متعلق است به همان چيزى كه متعلق
« مِنْ رَبِّكَ »
است يا متعلق است به محذوف .
هارون : عطف بيان بآياتنا : سه احتمال دارد : متعلق است به « يصلون » يا « نجعل » يا « الغالبون » .
مقصود :
سپس دنبالهء داستان موسى را بيان كرده مىفرمايد :
وَ أَنْ أَلْقِ عَصاكَ
: عصايت را بينداز .