ترجمه :
اين قرآن براى بنى اسرائيل بيشتر چيزهايى كه در بارهاش اختلاف دارند بيان مىكند . قرآن هدايت و رحمت است براى مؤمنان . خدا به حكم خويش در ميان آنها حكم مىكند و مقتدر و داناست . به خدا توكل كن كه تو بر حق آشكارى . تو دعوت خود را بمردگان و كران نمىشنوانى ، هنگامى كه اعتراض كنند و روى بگردانند . تو كوران را از گمراهيشان هدايت نميكنى . نمىشنوانى مگر كسانى كه به آيات ما مؤمنند و اسلام آوردهاند . هنگامى كه عذاب بر آنها واجب شود ، جنبندهاى از زمين براى آنها خارج مىكنيم تا با آنها تكلم كند كه مردم به آيات ما يقين نداشتند .
روزى كه از هر امتى گروهى را محشور كنيم از آن كسانى كه آيات ما را تكذيب ميكردند . در حالى كه رانده مىشوند . تا هنگامى كه بيايند ، گويد : آيا آيات مرا تكذيب كرديد و در پى علم به آن نبوديد ؟ پس چه ميكرديد ؟ عذاب بر آنها واجب شد بواسطهء اينكه ظلم كردند و حرف نمىزنند .
قرائت :
لا تسمع : ابن كثير و ابن عباس به ياء و صيغهء مجهول و « الصم » را به رفع خواندهاند . ( و همچنين در سورهء روم ) .
بهادى : حمزه در اينجا و در سورهء روم « تهدى » خوانده است .
مقصود :
اكنون بذكر دلائلى مىپردازد كه قلب پيامبر را تقويت كند . مىفرمايد :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
:
اين قرآن اكثر چيزهايى را كه بنى اسرائيل در بارهء آن اختلاف دارند - نظير قصهء مريم و عيسى و پيامبرى كه در تورات بشارت داده شده ، كه بعضى گفتند : يوشع است و بعضى گفتند : هنوز نيامده است - بيان ميدارد .
اين هم معجزهء پيامبر است كه بى آنكه كتاب آنها را خوانده يا آموخته باشد ، مطالب كتب آنها را بيان مىكند .