و سلام ملاقات مىشوند . بهشت خانه جاودانى آنهاست و قرارگاه و اقامتگاه خوبى است .
بگو ، اگر دعاى شما نبود ، خداوند به شما عنايتى نداشت . شما تكذيب كرديد و به زودى تكذيب شما دامنگير شما مىشود .
قرائت :
و ذرياتنا : اين كلمه را كوفيان و ابو بكر به صيغهء مفرد و ديگران به صيغهء جمع خواندهاند . علت اينكه مفرد خواندهاند اين است كه در اين حالت هم معنى مفرد دارد و هم معنى جمع .
يلقون : اين كلمه را كوفيان - بجز حفص - به فتح ياء و سكون لام و ديگران به ضم ياء و فتح لام و تشديد قاف خواندهاند . نمونهء هر دو قرائت در قرآن كريم موجود است . نمونهء قرائت دوم اين آيه است :
« لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً »
( انسان 76 ) و نمونهء قرائت اول اين آيه :
« فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا »
( مريم 59 )
لغت :
قره : قرار و آرامش و خنكى چشم در وقت شادى .
مقصود :
وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً
: آنان كه از معصيتها دور و نادم شوند و كردار شايسته انجام دهند ، بازگشتشان بسوى خدا ، بازگشتى عظيم و پسنديده است .
على بن عيسى ميان بازگشت بسوى خدا و بازگشت از زشتىها فرق گذاشته ، گويد : بازگشت بسوى خدا مقتضى طلب ثواب است ولى بازگشت از زشتىها چنين اقتضايى ندارد . بنا بر اين مقصود از آيهء شريفه اين است كه هر كس ميخواهد از گناهان بازگشت كند ، بايد بازگشت بسوى خدا كند و مقصودش از توبه ، تحصيل پاداش و خشنودى او باشد .
برخى گفتهاند : منظور اين است كه توبه و عمل صالح ، بريدن از همه چيز و پيوستن به خداست . ملاحظه كنيد كسى كه تن به خدمت يكى از پادشاهان ميدهد ،