وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً
: فرشتگان در بهشت آنها را به سخنان سرور - آميز و نويد به پاداش عظيم ، ملاقات مىكنند .
خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
: آنان در بهشت كه جايگاهى نيكو و پسنديده است ، جاودانى هستند و گرفتار مرگ و زوال نميشوند .
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ
: بگو : اگر بخاطر دعوت شما به اسلام نبود ، خداوند توجهى و عنايتى به شما نداشت . بديهى است كه چيزى كه مورد توجه و عنايت نباشد ، وجود و عدمش يكسان است .
مقصود اين است كه به مشركين گفته شود كه نيكى و بدى ايشان سود و زيانى براى خداوند ندارد تا خدا بخاطر سود و زيان خود ايشان را دعوت بدين كند .
بلكه اين مقتضاى حكمت است كه خداوند بندگان خود را بوسيلهء پيامبران دعوت به دين كند .
ممكن است منظور اين باشد كه اگر دعا و عبادت شما نبود ، خداوند به شما عنايت و توجهى نداشت . يعنى كسى كه عبادت نكند ، پيش خدا قدر و منزلتى ندارد .
يزيد بن معاويه عجلى از امام باقر ( ع ) مىپرسد : قرائت افضل است يا دعاى بسيار ؟ مىفرمايد : دعاى بسيار بهتر است و همين آيه را مىخواند .
فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
: شما مردم مكه ، دعوت خدا و پيغمبر را تكذيب كرديد و ديرى نمىپايد كه كيفر آن دامنگير شما خواهد شد .
برخى گويند : منظور اين است كه اين تكذيب شما دامنگير شما خواهد شد و راه توبه را به روى شما مىبندد .
برخى گويند : منظور كشته شدن در جنگ بدر يا عذاب آخرت است .