فِيها مِصْباحٌ : اين جمله در محل جر و صفت « مشكاة » است . الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ : در محل رفع و صفت « مصباح » . الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ : اين جمله در محل جر و صفت « زجاجه » است . زيتونه : بدل از « شجرة » و بقيه صفت . نُورٌ عَلى نُورٍ : خبر مبتداء محذوف . فى بيوت : متعلق به محذوف و صفت « مشكاة » . بِغَيْرِ حِسابٍ : در محل نصب و صفت مفعول محذوف .
مقصود :
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ : در بارهء معنى آن اختلاف است : 1 - خدا هدايت - كنندهء اهل آسمانها و زمين بسوى مصالح ايشان است . 2 - خدا بوسيله خورشيد و ماه و ستارگان آسمانها و زمين را روشن مىكند 3 - خداوند زينت بخش آسمانهاست به فرشتگان و زينت بخش زمين است به پيامبران و علماء . اينكه در صفت خدا نور وارد شده ، بخاطر اين است كه هر نفعى و هر احسان و انعامى از جانب خداست . درست مثل اين است كه گفته شود : فلانى رحمت و فلانى عذاب است . يعنى رحمتش زياد يا عذابش زياد است . شاعر گفته است :