ترجمه :
خدا روشنى بخش آسمانها و زمين است . مثل نورش مانند چراغدانى است كه در آن چراغى است و چراغ در شيشهاى است . گويا شيشه ستارهء درخشانى است كه از روغن درخت مبارك زيتون كه نه شرقى و نه غربى است فروغ مىگيرد كه اگر چه آتشى به آن نرسد نزديك است كه روشنى بخشد . نورى است بر نور . خدا هر كه را خواهد براى نورش هدايت كند و مثلها را براى مردم مىزند و خدا بهر چيزى داناست . اين چراغ در خانههايى است كه خدا اذن داده برافراشته شوند و در آنها نام خدا برده شود و مردانى كه تجارت و بيع آنها را از ياد خدا و اقامهء نماز و زكات باز نميدارد و از روزى كه دلها و ديدهها در آن روز منقلب مىشوند ، مىترسند ، در آن خانهها تسبيح خدا ميكنند . تا خدا بهتر از آنچه عمل كردهاند ، آنها را پاداش دهد و از فضل خود براى آنها زياد كند و خدا هر كه را بخواهد بيحساب روزى ميدهد .
قرائت :
درى : ابو جعفر و ابن كثير و يعقوب به ضم دال و تشديد ياء و ابو عمرو به كسر دال و همزهء آخر خواندهاند بنا بر اول منسوب به « در » يا در اصل « درئ » بوده و همزه قلب به ياء شده است .
يوقد : ابو جعفر و ابن كثير و يعقوب « توقد » و ابو عمرو و ابو بكر و حمزه « توقد » و ديگران « يوقد » خواندهاند .
قرائت اخير فاعل فعل « مصباح » و قرائت دوم فاعلش « زجاجه » به تقدير « مصباح - الزجاجه » و بنا بر قرائت « توقد » فاعل خود زجاجه است .
يسبح : ابو بكر و ابن عامر بفتح باء و ديگران به كسر خواندهاند . طبق قرائت اول جار و مجرور نائب فاعل است .
اعراب :
نُورُ السَّماواتِ
: خبر « اللَّه » به معنى « ذو نور » يا به معنى « منور » و « السماوات » مفعول آن .