- بجز عاصم - به صيغهء متكلم وحده خواندهاند . اما به صيغهء متكلم مع الغير به قرينهء « و نزلنا عليكم » است . در مورد « و واعدناكم » ابو جعفر و ابو عمرو و يعقوب و سهل بدون الف خواندهاند و در اين صورت وعده از جانب خداست و طرفينى نيست و همين اولى است .
فيحل : كسايى اين كلمه را بضم حاء و ديگران بكسر حاء خواندهاند .
همچنين در مورد « يحلل » كسايى بضم لام و ديگران بكسر خواندهاند . قرائت كسر از مادهء « حلال » است . يعنى بعد از آنكه غضب خدا بر ايشان حرام بود ، حلالشان مىشود . وجه قرائت ضم اين است كه از حلول است . يعنى غضب خدا بر ايشان نازل مىشود .
لغت :
يبس : يابس و خشك . جمع يبوس .
اسف : شديدتر از خشم ، حزن و اندوه .
اعراب :
هُمْ أُولاءِ
: مبتدا و خبر يا « اولاء » بدل از « هم » و
« عَلى أَثَرِي »
خبر .
بنا بر اول
« عَلى أَثَرِي »
حال يا خبر دوم است .
مقصود :
اكنون خداوند از حال بنى اسرائيل خبر داده ، مىفرمايد :
وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي
: بعد از آنكه فرعون آيات را ديد و خود و قومش ايمان نياوردند ، به موسى وحى كرديم كه شبانه قوم خود را از سر زمين مصر ببر .
فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً
، بوسيلهء عصا راهى خشك در دريا بوجود آور ، تا بنى اسرائيل بتوانند از آن بگذرند . در اينجا مراد از زدن طريق ، زدن دريا و شكافتن آن به منظور بوجود آوردن طريق است .
لا تَخافُ دَرَكاً وَ لا تَخْشى
: نميترسى كه فرعون به تو دست يابد ، يا اينكه در