تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 52

مساهمون:

ص٥٢

ترجمه :

به موسى وحى كرديم كه بندگان مرا شبانه ببر و براى آنها راهى خشك در دريا پديد آورد . نه از رسيدن فرعون ترسى دارى و نه از غرق شدن . فرعون با لشكريانش آنها را دنبال كرد و آب دريا آنها را فرا گرفت . فرعون مردم خود را گمراه كرد و هدايت نكرد . اى بنى اسرائيل ، شما را از دشمنتان نجات داديم و با شما در جانب راست طور وعده گذاشتيم ، بر شما من و سلوى نازل كرديم . از روزيهاى پاكيزهء ما بخوريد و در آن سركشى نكنيد كه غضبم شما را فرا ميگيرد و هر كس گرفتار غضبم شود ، به هلاكت مىرسد . من آمرزگار كسى هستم كه توبه كند و ايمان آرد و عمل شايسته كند . آن گاه هدايت پذيرد . اى موسى ! چه چيز ترا به عجله واداشت كه از قومت جلو افتادى ؟ گفت : آنها در پى منند . خدايا بسوى تو شتاب كردم كه خشنود گردى . خداوند فرمود : پس از تو قومت را مبتلا ساختيم و سامرى آنها را گمراه كرد . موسى با خشم و اندوه بسوى قومش باز گشته ، گفت : اى قوم ، آيا خداوند بر شما وعدهء نيكو نداد ؟ آيا وقت عهد بر شما طولانى شد يا اينكه خواستيد گرفتار خشم پروردگارتان شويد و وعده مرا خلف كرديد ؟

قرائت :

لا تخاف : حمزه بجزم خوانده و ديگران به رفع . رفع بنا بر اين است كه حال از فاعل « اضرب » باشد و جزم بنا بر اين است كه جواب « اضرب » باشد . قد انجيناكم : اين كلمه و نظائر آن « و واعدناكم » و « رزقناكم » را كوفيان