[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 16 تا 20 ]
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا ( 16 ) فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا ( 17 ) قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ( 18 ) قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا ( 19 ) قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا ( 20 )
ترجمه :
در اين كتاب ، از مريم ياد كن كه از خانوادهء خويش كنار گرفت و به سمت مشرق رفت و ميان خود و ايشان حايلى افكند . ما روح خود را پيش او فرستاديم و در برابر او به صورت بشرى كامل نمودار گشت . گفت : از تو به خدا پناه مىبرم ، اگر با تقوى باشى .
گفت : من فرستادهء خدايت هستم كه تو را پسرى پاك ببخشم . گفت : چگونه مرا فرزندى است ، حال آنكه همسرى نداشتهام كه با من بياميزد و زناكار نبودهام ؟ !
لغت :
نبذ : طرح . انتباذ يعنى انداختن .
المكان الشرقى : جانب شرق .